
Το 324 (Βυζάντιο), εντυπωσιασμένος απ' τους χριστιανούς, οι οποίοι δεν απαρνιούνται τον Θεό τους, ο Ρωμαίος αυτοκράτωρ Constantinus, κηρύττει τον Χριστιανισμό, ως τότε εβραϊκή σχισματική κίνηση επίσημη θρησκεία της Αυτοκρατορίας του. Εκεί που έστεκε η αρχαία Ελληνική πόλη Βυζάντιον την οποία, όπως και την Ρώμη, περιέζωναν επτά λόφοι, χτίζει τη νέα πρωτεύουσά του και την ονομάζει Nova Roma. Τότε αρχίζει η μεγάλη καταδίωξη αυτών που λατρεύουν τους Πατρώους Θεούς και η καταστροφή των αρχαίων Ιερών. Η λέξη "Έλληνας" γίνεται, στα στόματα των χριστιανών, βρισιά προς όσους επιμένουν στην παραδοσιακή λατρεία των Θεών, και εξελίσσεται σύντομα σε ποινική κατηγορία, η οποία οδηγεί σ' εκτέλεση στα χέρια των ρωμαϊκών αρχών. Οι ελληνόφωνοι χριστιανοί της Νέας Τάξεως προτιμούν να λέγονται Ρωμαίοι, και αργότερα Ρωμιοί.
Το 393, ο αυτοκράτωρ Θεοδόσιος απαγορεύει τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η μεγάλη Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας, περίφημο κέντρο του Ελληνιστικού Πολιτισμού, καίγεται μαζί με τα βιβλία της από έναν λυσσασμένο χριστιανικό όχλο. Αργότερα, οι τελευταίοι Έλληνες φιλόσοφοι (μεταξύ αυτών και η φιλόσοφος Υπατία που θεωρήθηκε μάγισσα διαμελίστηκε με όστρακα και στη συνέχεια κάηκε ζωντανή (βλέπε σχετική ταινία) λιντσάρονται, σφαγιάζονται ή καίγονται στην πυρά.
Τα επιστημονικά και λογοτεχνικά έργα ανακαλύπτονται και καταστρέφονται. Με αυτό το ολοκαύτωμα του μεγάλου πολυθεϊστικού Πολιτισμού των Ελλήνων, ένα σκοτεινό τέρας καταπίνει την Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο.
Ο Χριστιανισμός, μετά από χρόνια διαφωνιών, διχάζεται τελικά, και το ανατολικό μέλος της αυτοκρατορικής θρησκείας ονομάζεται Ορθόδοξο.